سالروزی که آسمان در غروب غم نشست

نوزادی متولد شد از جنس شب

هم درد تنهایی ماه شد و در غم نشست

نوزادی که آیدین نامش را نهادند

در جهانی خاموش جایش را گزیدند

او بود دگر هم در غم ها در خاموشی

غم ها بودند که جانش را دیرند

شکوه می کرد ازین هم درد بودن با ماه

شکوه هایی که همه دروغین بودن با ما

گاه گهی طلب عشق می کرد و بس

با یار ، یار نبودند و یار بودن با ما

سرگذشت ازین پس این طور گذشت

دهه هشتاد آمد و عمر این طور گذشت

غم بود که تاراج می زند بر من علیل

سرگذشت آیدین بود که این طور گذشت

دگر ماه در آسمان غم تنهایی نداشت

غم بی کسی در این آسمان را نداشت

یک نفر بود که می شد نامش را گذاشت

آیدین از جنس شب ، نور ماه را که داشت

از شعر های خودم به مناسبت سالروز تولدم ششم شهریور سال و روز شیطانی